De onbevlekte ontvangenis bij Maria was geen maagdelijke geboorte volgens Max Heindel

Max Heindel over de onbevlekte ontvangenis.035De leerstelling van de onbevlekte ontvangenis is wellicht één van de verhevenste mysteriën van de christelijke godsdienst, en daardoor heeft zij wellicht meer dan enige ander aan het gevaar blootgestaan van naar beneden gehaald te worden in de sfeer van het materiële. Zij heeft even hard moeten lijden door de uitlegging van haar onhandige aanhangers, als door de hoon van de sceptici.

Het algemene, doch foutieve begrip is, dat ongeveer 2000 jaar geleden een zekere Jezus Christus uit een vrouw geboren werd, zonder dat een aardse vader daar deel aan had, en dit voorval wordt als enig in de wereldgeschiedenis beschouwd. In werkelijkheid is het niet zonder weerga; de onbevlekte ontvangenis heeft vele malen in de wereldgeschiedenis plaatsgehad en zal in de toekomst universeel worden.

De geschiedenis van de mens staat al vooruit in de sterren geschreven, daar de mens een wereld in het klein is, een microkosmos, zoals de sterren werelden in het groot zijn. Daar vindt men het ideaal, het prototype van de onbevlekte ontvangenis van jaar tot jaar dramatisch voorgesteld.

De zon is de levengever van de wereld; zij is ook het licht van de wereld. En evenals de verder gevorderde wezens als verlossers van de mensheid verschijnen, wanneer de grootst mogelijke geestelijke duisternis op aarde heerst, zo wordt ook de zon bij het wintersolstitium opnieuw geboren en vangt haar reis naar de equator op de donkerste nacht van het jaar aan, namelijk in de nacht van 24 op 25 december. Op dat ogenblik rijst het teken van de dierenriem Virgo aan de oostelijke horizon op alle noorderbreedten, de meest bevolkte gedeelten van de aarde.

Zo wordt het licht van de wereld elk jaar onbevlekt door de hemelse moeder-maagd ontvangen en vangt zijn reis naar het noorden aan, ten einde zijn leven aan de mensheid te geven, terwijl het het graan en de druif rijpen doet. Analoog worden geestelijke leraren geboren, wanneer de geestelijke duisternis op haar hoogst is, en zij geven aan de mensheid het brood van het leven, dat de ziel voedt.

De mensen lezen geen druiven van doornen, maar soort zoekt soort; een lage entiteit moet uit een lage moeder geboren worden, en voordat een heiland geboren kan worden, moet een reine moeder-maagd gevonden worden. Maar wanneer wij zeggen ‘maagd’, bedoelen wij geen maagd in stoffelijke zin.

Wij bezitten stoffelijke maagdelijkheid in onze eerste levensjaren; maagdelijkheid van de geest echter is een ziele-eigenschap, die eerst door levens van rein denken en verheven aspiraties verkregen kan worden. Zij is niet afhankelijk van de lichamelijke toestand. Een ware maagd kan verscheidene kinderen voortbrengen en toch ‘maagd’ blijven.

Of een kind in zonde of onbevlekt ontvangen wordt, hangt dus af van zijn eigen aangeboren ziele-eigenschappen, want als het ego, dat geboren moet worden, rein en kuis is, zal het vanzelf in een moeder geboren worden, die eveneens een reine en edele aard heeft. En de stoffelijke scheppingsdaad, die bij de meeste mensen door hartstocht en begeerte naar zinnelijke bevrediging geleid wordt, wordt door de reine en kuise van ziel in een geest van gebed als offer volbracht. Dan wordt het kind zonder passie-zonde verwekt: het wordt onbevlekt ontvangen.

Een dergelijk kind wordt nooit toevallig verwekt. Zijn komst is vooruit verkondigd en men heeft er naar uitgezien met blijdschap en vreugde, en in onze tijd zijn er talrijke gevallen, waarin mensen een herhaling van de onbevlekte ontvangenis zeer dicht nabij komen: gevallen waarin beide ouders rein en kuis zijn, die de scheppingsdaad in een geest van reine liefde vervullen; gevallen, waarin de moeder gedurende het tijdperk van de zwangerschap met rust gelaten wordt en het kind nagenoeg even rein geboren wordt als in de symbolische onbevlekte ontvangenissen aangeduid wordt.

Mettertijd, naarmate de mensheid in altruïsme toeneemt, zal passie plaats maken voor zuivere liefde, en zullen alle mensen op onbevlekte wijze verwekt worden.

De Wijsbegeerte der Rozenkruisers in vragen en antwoorden Max HeindelBron: De wijsbegeerte der rozenkruisers in vragen en antwoorden van Max Heindel (1909)