De geboorte van de Christus in ons. Een moderne inwijdingsweg. Gedeelte uit een boek van Hans Stolp.

Wij mensen kunnen de inwijdingsweg niet in één leven doorlopen. Voor het gaan van die weg zijn vele levens nodig. Dat mag ook: het uiteindelijke doel, de ontmoeting met de kosmische Christus, is zo groots en allesomvattend, dat het ook best wat inspanning en geduld van onze zijde mag kosten.

Maar dat betekent dat de meesten van ons in dit leven die ontmoeting met de kosmische Christus nog niet zullen beleven. Dat hoeft ook niet. Het is, denk ik, meer dan voldoende als we weten en voelen mogen waar die inspanning die we getroosten om de inwijdingsweg te gaan, uiteindelijk in één van onze volgende levens op zal mogen uitlopen.

En daarnaast is het ook nog eens zo, dat wat nu als diep verlangen in ons groeit, straks, na onze dood en terugkeer naar de geestelijke wereld, vervulling vindt. Dus als ik mij in dit leven heb voorbereid op de ontmoeting met de kosmische Christus; en het verlangen naar Hem, de eerbied voor Hem en de zielsgerichtheid op Christus mij meer en meer vervullen gaan, dan zal dat in een van mijn volgende levens op een daadwerkelijke ontmoeting uitlopen.

Nu vergt de komende ontmoeting met de kosmische Christus veel van ons: het vergt van ons een onvoorwaardelijke en werkelijk belangeloze liefde. Rudolf Steiner noemt de komende ontmoeting met de Christus de ontmoeting met ‘de grote wachter op de drempel’ .

En net zoals dat gebeurde bij de ontmoeting met het ego (de kleine wachter op de drempel), is ook deze ervaring, de ontmoeting met Christus, een grenservaring. Want opnieuw komen we voor een keuze te staan. Want nu we Christus hebben ontmoet, hebben we definitief de laatste resten karma achter ons gelaten. Vóór de ontmoeting met hem werden we nog in dat allerlaatste gevecht met ons ego gewikkeld. Maar nu hebben we dat ego en daarmee ons oude karma voorgoed achter ons gelaten.

Dat betekent dat we dan niet meer naar de aarde hoeven terug te keren voor onszelf. Er is immers geen karmische noodzaak meer om terug te keren. We zouden nu dus, mét de ontmoeting met Christus, voorgoed de geestelijke wereld mogen binnentreden om daarmee ook de aarde voorgoed achter ons te laten.

Maar Christus hoopt dat wij een ándere keuze zullen maken. Hijzelf heeft zich namelijk uit vrije wil verbonden met de aarde en met de mensen. En Hij laat de mensen en de aarde niet los, totdat het Goddelijke Plan ook werkelijk helemaal tot voltooiing is gekomen.

Daarom heeft Hij ook het offer gebracht om af te dalen tot in de aardse sfeer om zich daar met de mens Jezus van Nazareth te verbinden. En hij blijft zich met de aardse sfeer verbinden. Hij blijft zichzelf offeren, net zolang als dat nodig is.

En nu hoopt hij dat wij eenzelfde keuze zullen maken: dat wij ook in de toekomst bereid zullen zijn om ons met de aarde en de mensheid te blijven verbinden, en dus in een volgend leven weer terug te keren naar de aarde, om op die manier met onze eigen krachten bij te dragen aan de verwerkelijking van het Goddelijke Plan.

Denk niet dat deze keuze, waar de ingewijde bij de ontmoeting met Christus voor geplaatst wordt, makkelijk is! Want vóór haar ligt de stralende Lichtwereld: de volkomen vrede, het volkomen zijn in het Zijn, en achter haar ligt de aarde met al haar duisternis, haar lijden en haar pijn.

Alles in de ingewijde verlangt ernaar om die donkere wereld voorgoed achter zich te mogen laten. En als zij dat niet doet, is er ook werkelijk sprake van een offer, want dan zal ze niet die stralende Lichtwereld binnentreden, maar in de buurt van Christus blijven die gericht is op de aarde en niet op de Lichtwereld.

Het gaat bij de moderne inwijdingsweg om de geboorte van de verborgen Christus in ons. Het gaat erom, ons stap voor stap los te maken van ons ego om te leren bouwen op de stille krachten van vrede, liefde en overgave van de Christus in ons.

Maar als wij vorderen op die weg, dan zullen wij tot onze diepe verwondering mogen ervaren dat wij Christus niet alleen in onszelf terug zullen vinden, maar dat zijn majesteitelijke lichtgestalte ook van buitenaf op ons toetreedt.

En dan, bij die ontmoeting, zullen we weten en tot in het diepst van ons wezen ervaren: op deze ontmoeting heb ik een eeuwigheid lang gewacht. Ik wist het niet meer, maar toch wist mijn hart het nog: in deze ontmoeting ligt de zin en de vervulling van al die honderden levens op aarde die achter mij liggen.

In Hem vind ik mijzelf, mijn eigen, stralende wezen.

In Hem ben ik thuis 

Hij maakt mij licht van zijn licht

liefde van zijn liefde,

vrede van zijn vrede.

Tekst: uit ‘De geboorte van Christus in ons. Een moderne inwijdingsweg’ van Hans Stolp